Posted on Geef een reactie

Toele’s derde generatie aan het roer​

Toele's derde generatie aan het roer

Als klein kind rende ik door de winkel heen, als tiener kwam ik er soms mijn huiswerk maken, Toele Amsterdam is altijd mijn tweede thuis geweest. Mijn vader kon vol passie vertellen over de prachtig handgeknoopte tapijten en over elke kelim had hij een verhaal. Het zaadje voor de liefde van Perzische vloerkleden was gepland.

In 2012 vroeg mijn vader aan mijn man, Shaddy Mirza, of wij he misschien leuk vonden om de winkel voort te zetten. Het werken met stoffen en handgeknoopte vloerkleden bleek een tweede natuur voor ons beide. De Perzische achtergrond en kennis van Shaddy is een verrijking voor de winkel. Maar ook door zijn kennis binnen zijn eigen werk, trainer/coach diversiteit, weet hij de klant te raken met de verhalen over de vloerkleden. 

Het adviseren van klanten met gordijnstoffen maar ook het inmeten bij hen thuis, pap heeft het ons allemaal geleerd. Samen met mijn vader gingen wij met zes meter gordijnrail of 4 handgeknoopte gabbeh’s naar de klant. In de 5 jaar die volgde hebben wij ontzettend veel geleerd maar vooral veel plezier en passie uit ons werk gehaald. Wanneer de oude generatie en de nieuwe generatie samen aan het werk gaat is er soms wrijving wat bij ons resulteerde in enorm veel glans. Wij zijn dankbaar dat wij de zelfde passie delen als Toon Toele en dat wij dit mogen delen met een ieder die Toele Amsterdam bezoekt.

Posted on Geef een reactie

Toele zet door

Toele zet door

De winkel is verbouwt en langzaam aan begint alles weer een plek te krijgen. Het oude heeft plaats gemaakt voor het nieuwe. Vasthouden en loslaten stonden de afgelopen weken lijnrecht tegenover elkaar. Welke koers gaan we varen, niet te veel veranderen maar toch een beetje. Afscheid nemen van merken en nieuwe verwelkomen. 

Het zijn keuzes die wij nu zelf maken, zonder overleg met pap. Keuzes waar wij samen achterstaan. Soms ook niet en komen discussies opgang om altijd het beste voor de winkel te kiezen. Met heel ons hart zijn wij zeven jaar geleden het avontuur gestart met Toon en wij doen er alles aan om de identiteit van Toele Amsterdam te bewaken. Veel kleur en mooie materialen, Perzische tapijten van hoogwaardige kwaliteit. Maar ook staat de deur open om gewoon even binnen te lopen en een praatje te maken.

Op 18 maart is de winkel jarig. De geboorte dag van Toon Toele, gekozen omdat hij de winkel de afgelopen 20 jaar de identiteit heeft gegeven die wij met liefde voortzetten. 

Ratna & Shaddy Mirza Toele

Posted on Geef een reactie

De verbouwing

De verbouwing

Zomer 2018 stond in het teken van het voorbereiden van de verbouwing. Flink opruimen, sorteren en een kleine uitverkoop. Het was een gekke periode waar wij van veel dingen afscheid hebben genomen. De gaskachel ging de deur uit, de plafonds uit 1953 werden vervangen en ook werd al het enkelglas vervangen voor dubbelglas.

Winkel vol naar winkel leeg

Wanneer je aan zo een grote verbouwing begint, weet je dat de winkel leeg moet. Met heel veel lieve hulp van vrienden en buurtbewoners gingen wij aan de slag. Alle Perzische kleden werden opgerold en ingepakt. De stoffenstalen in dozen en de showbanen naar de stomerij of het atelier. De administratie ging voor een deel mee naar huis en de rest werd opgeslagen bij een vriend van ons. Voor de zekerheid werd er ook nog een doos met stalen samen gesteld voor thuis, want tja je weet maar nooit. Er werden zeven pick-up boxenvoor de deur gezet en inladen maar. Gaat het passen ja of nee, wel of geen extra box nodig. Shaddy en ik hebben de nodige stress momentjes en woordenwisselingen, maar het lukt!

Wachten en wachten

Na twee maanden kregen wij het verlossende telefoontje dat de oplevering eerder was dan gepland. Nieuwe vloer, verven, wachten op het drogen van de verf, nieuwe gordijnrail, een hele waslijst aan dingen om te doen voor we konden inruimen. De deadline werd verschoven van begin naar half december naar uiteindelijk laatste week december. Eindelijk konden we naar lang wachten weer open. De buurt was blij dat we er weer waren, ze hadden ons gemist.

Er zijn absoluut nog 100 dingen die we moeten en willen doen. De winkel is open maar eigenlijk nooit af. Wel zijn wij heel erg blij en dankbaar dat wij weer terug zijn in onze winkel op de Overtoom. De week van 18 maart staat in het teken van de founder van Toele Amsterdam, onze vader Toon Toele. Hij gaf Toele de afgelopen 20 jaar een nieuwe identiteit die wij met veel passie voortzetten.

Ratna & Shaddy Mirza Toele

Posted on Geef een reactie

Domotex 2018: Toele going solo

Domotex 2018: Toele going solo

Januari staat bij ons altijd in het teken van de Domotexin Hannover, een van de grootste vloeren beurzen die er is. Van machinale kleden tot handgeknoopt, van ophangsystemen voor in winkels tot lijm voor vloerbedekking, daarnaast ook pvc en massief houten vloeren. Alles, maar dan ook alles, met betrekking tot vloeren is te vinden op de Domotex.

De beurs was dit jaar vernieuwd, nieuwe indeling van de hallen en andere dagen dat de beurs plaatsvond. Zoals elk jaar lappen wij de openingstijden aan onze laars en gaan wij altijd twee dagen eerder naar de beurs om als eerste al het mooie te kunnen bewonderen. Dit jaar was heel erg spannend voor ons, de eerste keer echt zonder pap (Toon Toele), niet even kunnen bellen zoals vorig jaar of wat foto’s mailen. Nee, dit jaar was het echt solo, vertrouwen hebben op onze eigen intuïtie, vertrouwen op wat wij de afgelopen jaren hebben geleerd van pap. Alles was goed voorbereid en wij hadden genoeg klanten en situaties die wij in ons achterhoofd moesten houden.

Wat een heerlijk welkom was het om bij aankomst op de beurs op woensdag in een warm bad te vallen bij Zollanvari. Dit is gewoon familie voor ons, alle herinneringen aan Toon werden opgehaald, maar ook werd ons moed en vertrouwen gegeven dat wij de zaak voort zetten. De stand werd nog opgebouwd maar de vrachtwagens met kleden stonden al klaar. Door de nieuwe indeling merkte wij dat iedereen een beetje verdwaald rond liep en waar het normaal bij Zollanvari al heel erg druk is met andere ondernemers waren wij dit keer alleen met Christiane Millinger. Lekker rustig bijkletsen, relaxen, op je gemak keuzes maken dan als een stelletje dolle honden te vechten voor een kleed (ja, dat gebeurd wel eens). Het was een soort van ‘front row at the catwalk’ momentje alleen dan voor vloerkleden. Dit onder genot van koffie uit een plasticbekertje, flink wat gehoor als achtergrond muziek en alle deuren van de hal stonden open dus muts op en jas aan.

Zollanvari staat vooral bekend om zijn hedendaags traditionele kleden uit Iran, de grondlegger van de gabbehzijn zij. Vorig jaar zagen wij al kleine veranderingen, meer moderne patronen, een andere invalshoek wat anders was dan wat wij van hen gewend zijn. Stiekem waren wij erg benieuwd waar zij dit jaar mee zouden komen, waar zijn ze in mee gegaan qua trends en wat voor een traditionele collectie hebben zij dit jaar. Wij zien van alles voorbij komen, een prachtige Luribaft met een tree of life, een antieke kelim die echt te prachtig voor woorden is maar helaas niet geschikt voor onze winkel, een moderne Kashkuli in blauw tinten en ga zo maar even door. In ons achterhoofd passeren verschillende klanten en interieurdesigners de revue die opzoek zijn naar verschillende kleden.

Sinds wij 5 jaar geleden bij pap in de winkel zijn begonnen, hebben wij Rug Starin onze winkel; van prachtige zijde geoxideerde kleden in wol/zijde combinaties, naar nu een hele mooie tuft collectie. Ook bij Rug Star voelt het alsof wij op bezoek zijn bij familie, bijkletsen over alles wat niet met werk te maken heeft, dan toch een kleed uitzoeken, Rittersport eten, randering voor een kleed aanvragen en nieuwe collectie bekijken. Dit jaar is de collectie geïnspireerd op de kunstenaar Rotkho, dit is echt G E W E L D I G! Heel eerlijk, wij weten niet of Nederland hier klaar voor is, maar wij wel.

Nu komen onze leveranciers voornamelijk uit Duitsland en Zwitserland. Niets mis mee, maar dit jaar wilden Shaddy en ik kijken naar wat de mogelijkheden zijn in Nederland. Cunera (niet op Domotex wel op Intirio) en Brink & Campman hebben wij als Nederlandse bedrijven al heel lang in onze winkel. Familie bedrijven, dat is ook eigenlijk altijd waar wij naar opzoek zijn.  Al een paar keer heb ik Ebruop mijn lijstje gehad om eens te bellen of langs te gaan op het ETC… natuurlijk nooit van gekomen dus dit jaar wilde ik op Domotex langs om kennis te maken en om de collectie te bekijken. Wat was dit ontzettend leuk en wat is de Palazzo Collectie van Ebru mooi. Super mooi om te praten met de broers Murat en Yanuz, de kernwaardes bewaken vanuit de vorige generatie maar ook een nieuwe weg in slaan.

Domotex 2018 was geweldig, emotioneel, vernieuwend maar vooral heel leuk om oude gezichten te zien en nieuwe te ontmoeten. Wij zijn klaar voor 2018, de verbouwing van de zaak en de feestelijke opening straks in 2019.

Toele

 Klik op de bewerken-knop om deze tekst te wijzigen. Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Ut elit tellus, luctus nec ullamcorper mattis, pulvinar dapibus leo.

Posted on Geef een reactie

Toon Toele

Toon Toele

Beste collega’s, klanten maar vooral vrienden van Toele Amsterdam,

Met verdriet stellen wij u hierbij op de hoogte van het overlijden van onze vader en eigenaar van Toele Amsterdam, Toon Toele.

Met hart voor de zaak en oog voor schoonheid heeft hij altijd met veel liefde gewerkt in de winkel aan de Overtoom te Amsterdam.

Wij zijn gesloten van 6 augustus tot en met 15 augustus. Woensdag 16 augustus zijn wij weer geopend. Shaddy en Ratna zijn samen in de winkel en willen u in de gelegenheid stellen om langs te komen.

Dear colleagues, customers, but especially friends of Firma Toele,
We are sorry to inform you about the death of our father and owner of  Toele, Toon Toele.
With heart for the store and eye for beauty, he has always worked with much love in his store in Amsterdam.
We are closed from 6 August to 15 August. Wednesday, August 16, we are opened again. Shaddy and Ratna are together in the store and want to give you the opportunity to come by.

Posted on Geef een reactie

Even iets geks

Even iets geks

Wij zijn bijna door onze bonnenboekjes heen. Dus nieuwe laten drukken, dan kunnen wij weer even voort. Eenvoudig zou je zeggen, je begint met de bedrijfsnaam, jaar waarin de winkel is ontstaan (1953), adres en ga zo maar door. Nu zit onze familie sinds 1953 in de zaak maar deze winkel bestaat al sinds 19021 meen ik mij te herinneren. En tja klinkt 100 jaar niet beter dan 62 jaar, alhoewel dat is ook geen kattenpis natuurlijk. Zeker wanneer je hoort dat er genoeg bedrijven zijn die over de kop gaan, faillissement aanvragen omdat ze het niet meer kunnen bolwerken. Dus laten wij op het bonnenboekje maar zetten ‘sinds 1953‘.

Het volgende dilemma is in welke taal communiceren wij op de bonnen. Elke Hollander spreekt wel Engels maar omgekeerd is toch best een uitdaging. Onze klantenkring is zowel Nederlandstalig als Engelstalig… en nog veel meer talig. Klanten uit Taiwan, Zuid-Afrika, Frankrijk, Duitsland en ga zo maar door. En hoe vertaal je ‘Tribal Rugs’ in vredesnaam in het Nederlands? Verliest toch een beetje zijn charme ‘Tribale tapijten’ of ‘Stam tapijten’, tja niet echt aantrekkelijk om te horen. Ook nog even gedacht om ‘Oriental Carpets’ te gebruiken… maar dat klinkt meer als een Chinees tapijt, dus heb ik besloten om het maar gewoon bij ‘Tribal Rugs’ te houden.

Ook de herkomst van onze tapijten is soms een uitdaging om dit zonder politieke lading te vermelden. Veel van onze tapijten komen uit Iran, Afghanistan en soms ook Pakistan. Vaak heeft men hier toch een bepaald beeld bij dit soort landen en maken wij voor het gemak er maar ‘voormalig’ Perzie van. Hoewel wij ook weer niet de standaard Perzische tapijten hebben kan dit soms weer even verwarring veroorzaken voor de klant. Maar het klinkt wel mooi, ‘voormalig’ Perzie.

Ja de wereld is complex geworden en je kan helaas niet meer zomaar elk woord gebruiken zonder er even bij stil te staan wat het met de mensen doet. Wij proberen overal rekening mee te houden maar trekken wel lekker ons eigen plan op onze eigen manier, zoals een echte Toele hoort te doen.

ToonOpPoefje

 

Posted on Geef een reactie

Alleen wat jij mooi vindt

Alleen wat jij mooi vind

De belangrijkste les die mijn vader mij heeft meegegeven is om alleen in te kopen wat jij zelf mooi vindt en niet probeert mee te gaan met de meute. Met deze wijze woorden in mijn hoofd loop ik samen met mijn man, Shaddy, richting Hal17 van de Messe in Hannover, het is de donderdag voor de opening van de beurs, want wanneer je de mooie stukken wilt hebben moet je er vroeg bij zijn. Alle deuren staan open, het tocht er, het ruikt nog naar verse verf en je moet uitkijken om niet aangereden te worden door mini en maxi heftrucks. Wij lopen direct door naar onze vrienden uit Zwitserland waar wij zijn uitgenodigd om alvast even te genieten van de mooie kleden en even rustig bij te kletsen. Zoals eerder mijn vader al schreef, zij hebben absoluut de mooiste stukken op het gebied van Sherkalu, Amaleh en Kashkuli’s die allen ook nog eens plantaardig gekleurd zijn. Vreselijk zenuwachtig zijn wij, dit is de eerste keer dat wij zonder Toon aka papa op de Domotexzijn, de eerste keer inkopen zonder zijn kennis maar met de kennis die hij heeft overgedragen aan ons en het vertrouwen dat hij ons geeft om het familiebedrijf voort te zetten.

Zelf inkopen

De voorkant van de stand is nog kaal en er hangen nog geen kleden aan de wanden, ik vraag mij af of er handel is maar word blij verrast wanneer ik verder loop en de stapels met kleden zie liggen en meteen een mooie Iraanse poef zie die ik moet hebben voor de zaak. Wij krijgen een warm welkom van iedereen en het is even bijkletsen en vertellen dat Toon even rust moet houden thuis, maar wij laten ons niet afleiden en Shaddy vraagt meteen of er mooi Kashkuli’s zijn in onze favoriete kleuren geel en rood. Meteen worden wij begeleid naar een mooie hoge stapel waar naast ons nog twee mensen met een stickervel zich verzamelen. Wij hebben voorrang en mogen bij elk kleed als eerste roepen of eerder gezegd plakken om het de onze te maken. Het zijn snelle beslissingen en je hebt maar een paar seconden de tijd om ja of nee  te zeggen. Shaddy en ik zijn snel, wij weten meteen of wij het wel of niet willen, zonder twijfel maken wij beslissingen waar wij achter staan tot dat ene moment dat het bij mij een beetje te veel wordt, doe ik het wel goed. Tegen Shaddy spreek ik even mijn twijfel uit, en hop onze vriendin uit Portland is ons voor en plakt er meteen een sticker op. Dit is waar mijn vader het altijd over heeft, vechten om mooie kleden, de ander net even voor zijn. Even voel ik mij in mijn mineur maar besef mij dat wij nog meerdere stapels door moeten en bedenk mij dat dit mijn vader vast ook is overkomen. Ook wij kapen een paar mooie stukken weg voor andermans neus, wij hebben de smaak te pakken maar blijven streng voor ons zelf. Voor onze winkel Toelemoet het uniek zijn, uitzonderlijk, inkopen op schoonheid en werken vanuit onze passie.

Ratna Mirza Toele

 

Domotex2017.04

 

Posted on Geef een reactie

Gisteren was ik in de hemel

Gisteren was ik in de hemel

Op uitnodiging van Reza, eigenaar van Zollanvari, zat ik afgelopen maand in Zwitserland. Hij vierde zijn 30 jarig jubileum, een mooi getal voor een bedrijf uit het voormalig Perzie die al 30 jaar zaken doet in Europa. Zelf ben ik een oude rot in het vak en loop al 60 jaar in de winkel rond. Heb al veel van dit soort events meegemaakt en ben niet snel meer onder de indruk maar bij Zollanvari was het een echt en verdient feestje.

De reis naar Zwitserland was al een feestje opzicht, ik had ruim de tijd uitgetrokken om er heen te rijden want het is toch best een afstand. Tot aan Heidelberg en vanaf daar over b-wegen richting Zwitserland. De herfst was losgebarsten en de natuur had geen crisis, alles wat groen was veranderde in rood, geel, oranje, en all andere tinten die bij de herfst horen. En dit voor kilometers achter elkaar, de hele rit tot aan en in Zwitserland.

Een schat aan kleuren

De locatie van Zollanvari ligt onder de rook van het vliegveld van Zurich en is gevestigd in een erg lelijk gebouw met daar om heen nog meer lelijke bouwwerken, bah. Ik wist waar ik moest zijn dus heel snel langs alle industriegebouwen gereden om op plaats van bestemming te komen. Dan door een doolhof van beton en branddeuren de lift in naar de 6e etage. En daar achter die deur van ondoordringbaar staal hangt en ligt daar aan onschatbare waarde aan weef en knoopkunst, alles geweven door Perzische vrouwen met eindeloos geduld en hun eigen creativiteit. Zij maken geen gebruik van moodboards en hebben geen kunst academie gevolgd, zij maken dit vanuit hun hart, het ontstaat tijdens het weefproces. De kleuren die zij gebruiken zijn allemaal plantaardig, geen chemische rotzooi. Een mooie kwaliteit kost per vierkante meter een half jaar werk, een gemiddeld tapijt van 2mx3m is 3 jaar werk. Er liggen stapels aan creativiteit, kleur en tijdloze kunst, tapijten die 3 a 4 generaties mee kunnen.

Wanneer je vroeg aanwezig bent zoals ik dan heb je de eerste keus, je mag als eerste de stapels door om de mooiste stukken eruit te pikken voor de winkel. En daar heb ik natuurlijk meteen gebruik van gemaakt. Langzamerhand kwamen er mensen uit alle windstreken om ook hun slag te slaan. Veel mensen kende ik al uit de USA, Japan en Europa, allemaal handelaren die net zo gek zijn als ik. Mensen die opzoek zijn naar de zelfde schoonheid in de kleden, geen concurrenten maar allemaal gelijk gestemden, wat een geweldige sfeer was dat tijdens dit jubileum feest.

Ergens in de winter maanden zal mijn selectie arriveren in de winkel. Kom gerust langs om te kijken of bel eventjes of alles al binnen is. Je mag komen bewonderen, kopen of afkraken…..maar hoe dan ook tot ziens bij Toele.

Toon

Posted on Geef een reactie

Het begin

1953, 8 jaar na de oorlog, Nederland ligt dan nog grotendeels op ‘z’n gat’. Het vaderland had centen nodig. Voorzichtig krabbelde men weer overeind. Mijn vader durfde het aan om een winkel over te nemen. Op de Overtoom in Amsterdam was een winkel in kamerbreed tapijt en gordijnen die te koop werd aangeboden. Hij had kunnen sparen en hij had verstand van de branche, ‘know how’ noemt men dit tegenwoordig.

Omdat mijn vader al uit de woningtextiel kwam, wist hij zijn adresjes te vinden. Gelukkig was Amsterdam toen nogal rijk aan handelsfirma’s waar men terecht kon om in te kopen. Van heel chique bij de Firma Perlstein, op de hoek van het Leidseplein waar nu de Apple Store zit. Of bijvoorbeeld Wijers met een pand aan de Nieuwezijds Voorburgwal.

Perzische tapijten inkopen

Voor de Perzische tapijten kon met terecht op de Leliegracht waar twee importeurs vlak tegenover elkaar zaten gevestigd. Soms mocht ik met mijn vader mee, dat was meestal in de avond. Dan belde hij aan en dan kwam de eigenaar zelf open doen. Stel je voor als kind kom je in zo’n statig grachtenpand, via de entree en gang met marmer richting de trap naar beneden om onder de gewelven te belanden. Hier en daar een spaarlampje om de boel te verlichten en de onmiskenbare lucht van Perzische tapijten. De man scharrelde ergens in een kast op zoek naar de schakelaars, en opeens gingen alle lichten aan. Overal lagen stapels Perzen om je heen, adembenemend, Ik hoorde de namen, Bochara, Shiraz, Hamaden, Bidjar en ga zo maar door. En dat allemaal uit streken waarvan je wist dat je er daar nooit zou komen.

Ook de andere firma’s hadden uitpakavonden, deze waren meestal in december. Dan werden de nieuwe collecties getoond in de toonkamers die nu showrooms worden genoemd.